nieuws

Industrie zet voorzichtige stappen in klimaatakkoord

Publicatie

11 jul 2018

Categorie

Utilities

Soort

nieuws

Tags

klimaatakkoord

De Nederlandse industrie is bereid behoorlijke stappen te nemen in de verduurzaming van zijn productie. In totaal kan de industrie in 2030 twintig megaton CO2-uitstoot vermijden, maar carbon leakage ligt op de loer. Duurzame warmte, elektrificatie en de inzet van waterstof zijn allemaal opties die behoorlijk kunnen bijdragen aan de CO2-opdracht van de industrie, maar mist zijn doel als de productie naar andere landen verschuift.

Industrietafelvoorzitter Manon Janssen presenteerde de resultaten van het overleg met de diverse stakeholders van de Nederlandse proces- en maakindustrie. De drie belangrijkste thema’s die daarin naar voren kwamen zijn proces-efficiency en warmtegebruik, elektrificatie en grondstoffenverwerking. De fossiele invulling van hogetemperatuurwarmte kan worden ingewisseld voor warmtepompen, stoomrecompressie en elektrische boilers. Cascadering moet bovendien de warmteketen in zijn geheel efficiënter maken.

Elektrificatie

Elektrificatie, sluit aan op verduurzaming van de warmtevraag. Maar ook elektrische aandrijvingen en elektrochemie behoort tot het palet aan elektrische alternatieven voor fossiele brandstoffen.

Waterstof en biomassa

In de grondstoffenverwerking komt waterstofgas naar voren als belangrijker vervanger voor fossiel gas. Biomassa is een belangrijke leverancier van de nodige koolstof, maar uiteraard kan dat ook komen uit elders afgevangen kooldioxide. Daarnaast is in het grondstoffenthema veel aandacht voor de circulaire economie waarin recycling en wate2chemicals een rol spelen.

CCS en CCU

In de uitwerking van de plannen naar CO2-vermijding levert CCS de grootste bijdrage. Al ziet Janssen dat nog steeds als laatste oplossing. ‘Het kabinet heeft CCS weer duidelijk als optie gekozen als tijdelijke oplossing voor de enorme opgave om twintig megaton CO2 te vermijden. Liever zien we dat we de afgevangen kooldioxide nuttig inzetten (CCU), maar dan moet er wel een volwassen infrastructuur worden ontwikkeld om dat mogelijk te maken. Daarvoor zou CCS kunnen zorgen.’

Lopend beleid

Opvallend is dat het lopende beleid op het gebied van procesefficiency en de uitfasering van f-gassen als tot vijf megaton reductie zal leiden. Met elektrificatie en de inzet van waterstof kan vier megaton CO2 worden afgeschreven.

Financiering

De grootste uitdaging is echter de financiering van de plannen. De eerste berekeningen wijzen in de richting van onrendabele kosten oplopend tot één miljard euro per jaar in 2030. Om die kosten zo goed mogelijk te verdelen, wil men zoveel mogelijk gezamenlijk investeren in innovatie, pilots en demonstratieprojecten. Om er zeker van te zijn dat de meest kostenefficiënte keuzes worden gemaakt, werkt de industrietafel nog een gericht tendermechanisme uit. En om het level playing field te bewaken, zullen afspraken, met name rondom ETS, moeten worden gemaakt met andere landen.

De industrie verwacht ook een actieve rol van de overheid wat betreft financiering van de onrendabele kosten, risicodeling, infrastructuur en wettelijke kaders op zowel nationaal als Europees vlak.

Kamer aan zet

Het rapport dat tot het Klimaatakkoord moet leiden, wordt nu doorberekend door het PBL en CPB. Daarna zijn het kabinet en de Tweede kamer aan zet om het akkoord vast te leggen in het regeringsbeleid.

Bron: SER-borgingscommissie